Het meest westelijk punt van Frankrijk (Europa?)

geplaatst in: Europa, Frankrijk | 0

Saint-Mathieu

We trekken naar het meest westelijk punt van het Europese vasteland, dat claimen ze toch, ik kon het niet nameten. Als we op de kaart van Europa kijken, is het wel moeilijk te verifiëren, maar dat is een vlak zicht en de aarde is rond, en met al die breedte lijnen, ik zal er maar vanuit gaan dat het zal kloppen.

Er staat hier een vuurtoren en een ruine van een abdij, ze kleven bijna aan elkaar.

Hier hebben we ook de grillige kliffen langs de kustlijn, het blijft een plezier om naar te kijken. Via een wandelpad kan je langs de klippen lopen, het is een onderdeel van de Grote Routepaden, deze lijken volledig rond Bretagne te gaan.

Het is misschien de tijd van het jaar, maar overal op de kliffen zien we deze licht paarse bloemetjes staan, dit geeft een fraai beeld.

Ruïnes van de Benedictijnen abdij

Deze abdij zou door de benedictijnen zijn gesticht in de 11 eeuw, er zou een reliek van de schedel van apostel Mattheus hebben gelegen, en daar kwamen de pelgrims naartoe. Ergens in de 16de eeuw hebben de Engelsen de abdij vernield, maar een eeuw later is terug opgebouwd door de benedictijnen. De Franse revolutie betekende het definitieve einde, toen is de abdij gesloten, de stenen van het gebouw gebruikte ze om elders iets nieuw te bouwen. Toen moeten de benedictijnen het moe zijn geweest, want ze hebben het niet meer terug opgebouwd, nu is het een ruïne, en een toeristische bezienswaardigheid.

Altijd leuk om eens door te wandelen, maar het reliek heb ik niet gevonden.

We beklimmen de vuurtoren

Om 14u gaat de toren open, daar hebben we op gewacht, want ik wou de toren beklimmen. Dit was wel een stevige klim. De vuurtoren is 37m hoog en we moesten 163 treden overwinnen, we zijn erin geslaagd, maar ik was toch even buiten adem, hoog tijd om die conditie terug op te krikken.

Van boven heb je natuurlijk een mooi zicht over het landschap.

Een militaire basis

Dat dit het meest westelijke punt van het Europese vasteland is, zal er waarschijnlijk wel mee hebben te maken, maar is hier een heuse militaire basis. De witte toren, en witte gebouwen achter de ruïne, is de militaire basis. Er zouden constant 10 militairen zitten. Overal op het gebouw hangen er opschriften dat het niet mag worden gefotografeerd, maar dan hadden ze zich wel niet naast een toeristische attractie moeten installeren. Probeer maar eens een foto te nemen zonder dit gebouw erop.

Ver in zee ligt er een reuze boei, deze dient als baken waar de boten niet voorbij mogen als langs de kust varen. Dit is geen nutteloze waarschuwing, want de zee ligt vol met rotsen zowel onder als boven het water.

Phare du Petit Minou

Op terugweg stoppen we nog aan de vuurtoren Petit Minou, minder mooi dan die van Saint-Mathieu, maar de toegang er naartoe is wel de moeite. Een kronkelende brug over de kliffen.

Ook hier weer die grillige kustlijn, blijft een plezier om naar te kijken.

In de verte zien we iets gebouwd, maar ik zou niet weten wat het is, ik heb het proberen op te zoeken, maar ik vind er niets over.

Links van de vuurtoren hebben we de grillige kustlijn, rechts is er een strand, dat lijkt een surfplaats te zijn. Er zijn er enkele bezig, maar of de zee is te kalm of het zijn beginnelingen. Ik heb een hele tijd gewacht tot er eens één een fraaie surfmove zou uitvoeren, maar verder dan die ene die bijna aan het strand recht geraakt, heb ik niet gezien. Het is natuurlijk niet gemakkelijk met weinig wind, laten we het daarbij houden.

Vanop het strand heb je wel een mooi zicht op de vuurtoren, dan kan je zien dat hij maar half geschilderd is, bizar maar waarschijnlijk goedkoper.

Als we terug willen vertrekken, zien we een cruise schip lans de kust varen, een aanlegplaats is hier niet echt in de buurt. Het zal waarschijnlijk sightseeing van de vuurtorens zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *