Mount Robert loop

geplaatst in: Uncategorized | 0

We worden 2 dagen op sleeptouw genomen door onze zoon Sven. Hij zit hier toch al een aantal maanden, wie kan er dan beter ons de streek laten zien dan hij.

Mount Robert loop

Vandaag op aangeven en onder begeleiding van Sven en Sophie hebben we ons gewaagd een stevige wandeling naar Mount Robert.

Het was een stevige klim, deze start op ongeveer 800m hoogte. Hiervoor moesten we eerst met de auto nog een stevig stuk bergop rijden over een grindpad, hier vlogen de steentjes onder onze wielen naar alle kanten. Dit zijn de momenten dat je blij bent met je all in auto verzekering. Op zo’n helingen ben ik meestal wat ongerust om stil te vallen, en geef dus soms wat veel gas. Maar na enige tijd ben ik toch wat rustiger beginnen te rijden, de stenen vlogen toch wat hard in het rond en de putten waren soms toch wat diep.

Vanop de parking waar de wandeling vertrekt, hebben we al een prachtig uitzicht .

Het eerste stuk van de wandeling is 2 km en gaat in steil stijgende lijn, we stijgen hier 600m. Als je die afstanden leest, lijkt dit niet zoveel, maar ik kan je garanderen dit was pittig. We moesten geregeld stoppen om op adem te komen. Onze hart klopte tegen een flink tempo. We doorkruisten wel een mooi bos en er waren prachtige uitzichten.

Hieronder kan je zien hoe steil het pad omhoog gaat.

Na een twee uur en een half, waren boven op Mount Robert. Een 1440m hoog. Hier zitten we boven de bomenlijn, daar is enkel gras, stenen en zand Op die hoogte en zonder de bescherming van de bomen is het daar redelijk fris. Maar natuurlijk prachtig om zien, en buiten de voldoening van het overwinnen van dit deel van de tocht, geeft het uitzicht ook enorme voldoening.

Op de track zijn een paar berghutten, hier hebben we onze lunch pauze genomen. En na zo’n inspanning heb je honger en alles smaakt dan lekker. Wat boterhammen met salami, kaas en wat chocolade een feestmaal op zo’n moment.

Kijk wat een prachtig beeld van de top van Mount Robert

Na het oversteken van de top, kunnen we aan de afdaling beginnen. Dit is niet gemakkelijker hoor, deze is even steil al de stijging, en dit geeft veel druk op je benen. Hieronder een reeks foto’s van de afdaling. Weerom prachtige vergezichten. Op de eerste foto is het nog tamelijk vlak, op de 2 volgende kan je de daling graad beter zien, al is dit op een foto meestal minder spectaculair.

Bij de afdaling doorkruisten we nog een bos dat meer op een sprookjesbos lijkt, niet het vrolijke stuk maar het beangstigende deel van het sprookje.

Na deze zware wandeling, hadden we een stevig maal verdiend. Hiervoor zijn we naar Havelock gereden, een stadje dat zich sterk maakt de beste mosselen van Nieuw Zeeland te hebben.

We zijn naar het restaurant met de toepasselijke naam The Musselpot gegaan. Ik heb ineens voor een schotel met alle variëteiten gegaan, dit was lekker, er zatten enkele heel lekkere bereiding tussen.

Voor ik voor veelvraat wil worden aanzien, dit is een schotel voor 2 personen.

In vergelijking met de mosselen hier in Nieuw Zeeland zijn onze mosselen in België maar kleine garnalen. De Nieuw Zeelandse mosselen zijn dubbel zo groot als bij ons. De smaak is een beetje anders maar heel lekker.

Het eten was lekker, een perfecte afsluiter voor een prachtige dag.

THE MUSSELPOT

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *